وظیفه کارگزاران جامعه‎ اسلامی درباره نماز از منظرامام خامنه ای

■ وظیفه کارگزاران جامعه‎ اسلامی درباره نماز از منظرامام خامنه ای

وظیفه کارگزاران جامعه‎ اسلامی درباره نماز از منظرامام خامنه ای

در میان مجموعه‌‌‌‌‌‌‌ وظایف خطیری که با استقرار حاکمیت الهی در نقطه‌ای از زمین، بردوش مؤمنان و بندگان زبده‌‌‌‌‌‌‌ خداوند قرار می‌گیرد، قرآن، اقامه‌‌‌‌‌‌‌ نماز را شأنی ویژه بخشیده و آن‌‌‌‌‌‌‌را در صدر فهرست، جای داده است:

«الّذین َ‌ اِن مَکَّناهُم فِی الاَرضِ أَقآمــُوا اَلـصَّلوه»(حج41)

اگر برپاداشتن نماز در میان مردم، نقشی بنیانی نمی‌داشت و همچون پایه‌‌‌‌‌‌‌ی استواری برای پیشبرد هدف‌های بزرگ نظام اسلامی به شمار نمی‌آمد، چنین تأکید بلیغی بر اهمیت نماز نمی‌شد.[1]

نظام اسلامی که برترین هدفش، پرورش انسان‌‌‌‌‌‌‌‌های والا و با فضیلت است، سازندگی فرد و جامعه را از هر دو سو، یعنی هم از جسم و هم از جان، هم در عرصه‌‌‌‌‌‌‌‌ی مادّی و هم در ساحت معنوی به پیش می‌برد، و هر دو بال پرواز و تعالی آدمی را می‌گشاید و می‌آراید.

عبادات و در رأس آنان «نماز» بدین جهت است که چنین اهمیتی می‌یابد.

یکی از برکات انقلاب اسلامی در سال‌‌‌‌‌‌‌‌های اخیر آن است که دل‌‌‌‌‌‌‌‌های پرشوروشوقی را به اهمیت و والائی فریضه‌‌‌‌‌‌‌‌ی نماز توجه داده و ترویج روزافزون این پایه‌‌‌‌‌‌‌‌ی اساسی دین را، مرکز همّت و تلاش آن ساخته است.[2]

اقامه‌‌ی نماز فقط این نیست که صالحان، خود نماز بگزارند؛ این چیزی نیست که بر تشکیل حکومت الهی متوقف باشد؛  بلکه باید این ستون دین در جامعه بهپا داشته شود و همه کس با رازها و اشاره‌های آن، آشنا و از برکات آن برخوردارگردند.

حیات طیبه انسان، در سایه‌‌ی حاکمیت دین خدا، وقتی حاصل خواهد شد که انسان‌‌ها دل خود را با یاد خدا زنده نگهدارند و به کمک آن بتوانند با همه‌‌ی جاذبه‌های شرّ و فساد مبارزه کنند و همه‌‌ی‌‌ بت‌‌ها را بشکنند، و دست تطاول همه‌‌ی شیطان‌‌های درونی و برونی را از وجود خود قطع کنند. این ذکر و حضور دائمی فقط به برکت نماز حاصل می‌شود و نماز در حقیقت، پشتوانه‌‌ی مستحکم و ذخیره‌‌ی تمام نشدنی در مبارزه‌‌ای است که آدمی با شیطان نفس خود که او را به پستی و زبونی می‌کشد، و شیطان‌های قدرت که با زر و زور، او را وادار به ذلّت و تسلیم می‌کنند، همیشه و در همه حال دارد.

میدان مبارزه‌ای که امروز پیش روی ماست، ما را به تکیه‌گاه مستحکم ذکر خدا و امید و اعتماد به او، بیش از همیشه و بیش از همه، محتاج می‌سازد، و نماز آن سرچشمه‌‌ی جوشانی است که این امید و اعتماد و قدرت معنوی را به ما می‌بخشد.

 انسان همیشه به نماز محتاج است و در عرصه‌های خطر، محتاج‌تر.[3]

 

واجبترین وظیفه در حاکمیت اسلام

اقامه‌‌‌‌‌ی نماز در کشوری که پرچم اسلام را بر فراز سر خویش برافراشته و به حاکمیت اسلام مفتخر گردیده، یکی از واجب‌‌‌‌‌ترین فرایض است؛ زیرا همه‌‌‌‌‌ی هدف‌‌‌‌‌های یک جامعه‌‌‌‌‌ی نیکبخت از قبیل: تأمین عدالت اجتماعی، دستیابی به رفاه عمومی و شکوفایی مادی، پرورش استعدادها و خلاقیت‌ها در آحاد مردم، برخورداری از دانش و بینش و تجربه، عزت و استقلال و اقتدار ملی، گسترش اخلاق انسانی و روابط سالم میان آحاد مردم و دیگر هدف‌های والا، در صورتی تأمین می‌شود که تربیت فردی و تهذیب اخلاقی در  آحاد مردم به‌‌‌‌‌ویژه در کارگزاران امور کشور، تأمین شود و انسان‌هایی پاک و برخوردار از همّت و توکّل و اخلاص و صبر و سخت کوشی در آن جامعه باشند که به یاری این پشتوانه‌‌‌‌‌ی روحی، توانایی برداشتن بارهای سنگین را دارا باشند و در برابر موانع گوناگون و به‌‌‌‌‌ویژه امواج فساد و تباهی، یارای ایستادگی داشته باشند.[4]

در کشور اسلامی ما همه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی آحاد مردم به‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ویژه بلند پایگان علمی و اجتماعی و مالی، به این خصوصیات نیازمندند. بلای طغیان و تجاوز، و زورگویی، و زیاده طلبی، و تحقیر دیگران،  و نادیده گرفتن حق صاحبان حق، امروزه بزرگ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ترین آفت جوامع بشری و جامعه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی جهانی است، و علاج این همه، در این بیان والای علوی علیه‌السلام است:

«وَ عَن ذالِکَ ما حَرَسَ الله عِبادِه المُؤمِنینَ بِالصَّلواه وَ الزَّکواه وَ مُجاهَدَه الصِّیامِ فِی الأَیامِ المَفروضاتِ ، تَسکیناً لِأطرافِهِم وَ تَخشیعاً لِأَبصارِهِم وَ تَذلِیلاً لِنُفُوسِهِم وَ اِذهاباً لِلخُیلاءِ عَنهُم...»

خداوند بندگان مؤمن را با نمازها و زکات‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و روزه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های دشوار از کبر و خودبینی محافظت و حراست می‌کند، به پیکر آنان آرامش می‌بخشد، به دیدگان آنان فروتنی می‌دهد، نفس آنان را رام می‌سازد، دل‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های آنان را افتادگی می‌آموزد، و خودپسندی را از آنان دور می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند.[5]

انگیزه و قطبنما، دو ابزار مهم مسئولان نظام اسلامی

اولین وظیفهای که حاکمان دینی، سوای وظایفی که ذکر شد، طبق دستور اکید خداوند متعال در قرآن کریم بدان مأمور میشوند، اقامه نماز در سطح جامعه است؛ لذا از اینروست که مدیران ارشد و کارگزاران نظام اسلامی موظف میشوند برای تمام سطوح برنامهریزی نموده و به اجرای این اولویت اهتمام جدی نشان دهند.

رهبر معظّم انقلاب – مدظله -  نیز به عنوان حاکمیت نظام مقدس جمهوری اسلامی، بعد از تصدی زعامت و ولایت، طی پیامها و بیاناتی به این این مهم اهتمام ویژهای داشته و ضمن توصیههای اکید به مسئولان عالیرتبه نظام، مطالبات جدّی از آنان جهت اقامه نماز نموده اند.

معظمٌله برای تسهیل امر اقامهی نماز ابتدا در ارکان نظام و سپس در سطح اقشار مختلف جامعه به دو ابزار مهم برای حرکت در این میدان اشاره فرمودهاند:

  1. داشتن انگیزه که همان نیروی درونی است که انسان را حرکت بدهد و راه ببرد؛
  2. داشتن قطبنمایی که انسان، آن ستارهی راهنما را فراموش نکند و جهتش کج نشود.[6]

از اینرو طی ششمین پیام به اجلاس سراسری نماز به صورت صریح و بدون تعارف از مدیران دستگاههای اداری و دولتی خواستهاند که خود متصدی اقامه نماز در دستگاههای مربوطه باشند.

مقام معظّم رهبری – مدظله - در رأس حاکمیت نظام اسلامی، از اقامه نماز در جامعه توسط مسئولین، در تعبیری بسیار عمیق اینگونه یاد کردهاند که:

همگان باید در این حرکت بزرگ که شایسته است «جهاد» نامیده شود، خود را ملتزم و متعهد بدانند.

نماز، حقیقت مظلوم، مغفول کارگزاران جامعهی اسلامی

سالها است که این شعار در ایران اسلامی بر سر دست گرفته شده است که: الَّذینَ إِن مَکَّنّاهُم فِی الأَرضِ أَقامُوا الصَّلاه... و توصیه‌های مؤکد درباره‌ی گسترش نماز و به کیفیت لازم رسیدن نمازهای ما، تکرار می گردد. با این حال باید اعتراف کنیم که حق این فریضه‌ی الهی که درمان دردهای عمده‌ی فردی و اجتماعی ما است ادا نشده است. ما مسئولان، ما سخنوران و سخن‌گویان، ما سررشته‌داران امور کشور، ما روحانیان و متولیان تبلیغ و تعلیم دین، و ما همه‌ی آحاد و همه‌ی قشرهای مردم، همه و همه در مسئولیت اقامه‌ی نماز شریکیم.[7]

با این همه باید اعتراف كنیم كه هنوز مجموعه‌ی مسئولان نظام اسلامی وظیفه‌ی خود را در این باره به تمام و كمال، ادا نكرده‌اند و اهمیت نماز را آنطور که باید، به درستی درک نکردهاند.

حقیقت این است كه اگر در جامعه‌ی اسلامی نماز در جایگاه شایسته‌ی خود قرارگیرد، همه‌ی تلاشهای سازنده‌ی مادی و معنوی، راه خود را به سمت و سوی آرمانها میگشاید و جامعه را به نقطه‌ی مطلوب آرمانی اسلام میرساند؛ و اگر از اهمیت نماز غفلت شود و نماز مورد بی‌اعتنایی قرار گیرد، این مسیر به درستی طی نخواهد شد و تلاشها و مجاهدت‌ها تأثیر لازم را در رساندن به قله‌ای كه اسلام برای جامعه‌ی بشری ترسیم كرده است،‌ نخواهد داشت.

این حقیقت، به همه‌ی ما هشدار می دهد و وظیفه‌یی سنگین را به یاد ما می‌آورد.[8]

در این میان، علمای دین، روشنفکران، هنرمندان، جوانان، پدران و مادران و همسران، دارندگان منبرها و رسانه‌ها، نویسندگان، و بیش از همه، مسؤولان بخش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های حکومتی مانند: وزارت‌های آموزش و پرورش، علوم و فنآوری، ارشاد، صدا و سیما، سازمان‌های تبلیغاتی ، مراکز تولید سینمایی، پژوهشگاه‌ها، مدیرانی که نیروی انسانی کلانی در قبضه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی امرونهی آنهایند، مانند: نیروهای مسلح، وزارتخانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها، کارگاه‌ها، دانشگاه‌هاو مدارس، وسایل حمل و نقل و غیره و غیره... اینان هریک به گونه‌‌ای می‌توانند و می‌باید در این حرکت همگانی سهیم گردند و نقش ویژه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی خود را بگزارند.[9]

اهتمام به اقامه نماز در شمار برترین مواد در برنامه‌ کلان دولت اسلامی است :

«الّذین َ‌ اِن مَکَّناهُم فِی الاَرضِ أَقآمــُوا اَلـصَّلوه»

 

سؤال جدّی یا مطالبه؟

اکنون نوبت محاسبه خویشتن است. باید به حساب خود در این وظیفه بزرگ بپردازیم و کارکرد خویش را بیازماییم.[10]

و این سؤال بسیار جدّی و مهم را مطرح کنیم که مسؤولان اجرایی مخاطب  مطالبات رهبری تا چه حدّ به وظیفه خود عمل کرده‌اند؟ صدا و سیما، آموزش و پرورش، وزارت علوم و سایر مراکز دانشگاهی، وزارت ارشاد اسلامی، سازمان تبلیغات اسلامی، مراکز تولید سینمایی،‌ نیروهای مسلح، مدیریت حمل و نقل و مدیریت‌های شهری و دیگران، چه اندازه وظیفه‌ای را که از آنان، خواسته شده است را به انجام رسانده‌اند؟10

چقدر از برترین شیوهها و فنیترین و هنریترین ابزارها برای اقامه امر ولایت حکومت دینی، یعنی اقامه نماز بهره جستهاند؟

حقیقت آن است که در کار معرفی نماز، کوتاهی‌های زیادی شده است و نتیجه آنکه نماز، هنوز جایگاه شایسته‌‌ی خود را، حتی در نظام اسلامی ما، به دست نیاورده است.11 

از اینرو در جامعه‌‌ی ما فصل مهمّی باید در معرفی نماز در همه‌‌ی سطوح گشوده شود.

به نظر میرسد باید همّتهای بلند بر زدودن کمبودها و نقاط ضف برانگیخته شده و نشانه ایمان صاحبان تمکّن یعنی اقامه نماز در جامعه اسلامی ما روز به روز نمایانتر گردد.

 

[1] . پیام رهبر معظّم انقلاب مدّظلّه به هفتمین اجلاس سراسری نماز

[2] . پیام رهبر معظّم انقلاب مدّظلّه به هشتمین اجلاس سراسری نماز

[3] . پیام رهبر معظّم انقلاب مدّظلّه به اولین اجلاس سراسری نماز

[4] . پیام رهبر معظّم انقلاب مدّظلّه به پنجمین اجلاس سراسری نماز

[5] . پیام رهبر معظّم انقلاب مدّظلّه به دهمین اجلاس سراسری نماز

[6] . بیانات رهبر معظّم انقلاب مدّظلّه در دیدار با شرکت کنندگان پانزدهمین اجلاس سراسری نماز

[7] پیام رهبر معظّم انقلاب مدّظلّه به بیست و پنجمین اجلاس سراسری نماز

[8] . پیام رهبر معظّم انقلاب مدّظلّه به بیستویکمین اجلاس سراسری نماز

[9] . پیام رهبر معظّم انقلاب مدّظلّه به یازدهمین اجلاس سراسری نماز

[10] . پیام رهبر معظّم انقلاب مدّظلّه به دوازدهمین اجلاس سراسری نماز

این مطلب را به اشتراک بگذارید :
اشتراک گذاری در کلوب اشتراک گذاری در  فیس بوک اشتراک گذاری در تویتر اشتراک گذاری در افسران

نوع محتوا : مقاله
تعداد کلمات : 1944 کلمه
1395/11/21 ساعت 11:48
کد : 146
دسته : راهبردهای نماز در مطالبات مقام معظم رهبری
لینک مطلب
کلمات کلیدی
مقام معظم رهبری
راهبرد نماز
پیام آقا
درباره ما
با توجه به نیازهای روزافزونِ ستاد و فعالان ترویج اقامۀ نماز، به محتوای به‌روز و کاربردی، مربّی مختصص و محصولات جذاب و اثرگذار، ضرورتِ وجود مرکز تخصصی در این حوزه نمایان بود؛ به همین دلیل، «مرکز تخصصی نماز» در سال 1389 در دلِ «ستاد اقامۀ نماز» شکل گرفت؛ به‌ویژه با پی‌گیری‌های قائم‌مقام وقتِ حجت الاسلام و المسلمین قرائتی ...
ارتباط با ما
مدیریت مرکز:02537841860
روابط عمومی:02537740732
آموزش:02537733090
تبلیغ و ارتباطات: 02537740930
پژوهش و مطالعات راهبردی: 02537841861
تولید محصولات: 02537841862
آدرس: قم، خیابان شهدا (صفائیه)، کوچۀ 22 (آمار)، ساختمان ستاد اقامۀ نماز، طبقۀ اول.
پیوند ها
x
پیشخوان
ورود به سیستم
لینک های دسترسی:
کتابخانه دیجیتالدانش پژوهانره‌توشه مبلغانسایت نوجوانآموزش مجازی نمازشبکه مجازی نمازسامانه اعزاممقالات خارجیباشگاه ایده پردازیفراخوان های نماز