امام علی علیه السلام فرمود: نماز مثل دستی یا نسیمی که تنه درخت را می تکاند و به واسطه آن تکان و جنبش، برگ های پاییزی از درخت جدا می شود گناهان و و معاصی را از آن ها دور می کند.
اگر جامعهای دچار دو عیب شود، سقوط خواهد کرد: ضایع کردن نماز و شهوترانی.
خداوند مبدأ و مقصد نهایی عالم است و برای تربیت نفوس انسانها و رساندن آنان به سعادت و کمال لایقشان، راهنمایانی فرستاده است تا قلب و جان انسانها را از غبار غفلت و جهل پیراسته کرده و روح امید و اعتماد به پروردگار و انگیزه حرکت به سوی او را در آنان شعلهور سازند. یکی از مهمترین تعلیمات همه انبیاء نماز یا همان ستایش و نیایش روزانه با خداست.
نماز به عنوان یکی از واجبات در دین اسلام بسیار مورد تأکید قرار گرفته و هر کدام از ما در طول شبانهروز این واجب الهی را بهجا میآوریم؛ اما سؤالاتی در مورد نماز وجود دارد مبنی بر اینکه آیا اصولاً نمازی که ما میخوانیم، نماز کامل است؟ آیا در قیامت در مورد همین نمازی که به جا میآوریم از ما سؤال نمیشود؟ آیا قواعد و اصول نماز را به درستی میدانیم و به آن عمل میکنیم؟ اصولاً چگونه نماز میتواند ما را از ارتکاب گناه دور کند؟
در تمام روایاتی که سخن از فلسفه احکام به میان آمده، اشاره به تاثیرعبادت در تهذیب نفوس و پالایش روح و صفای دل شده است؛
هر دین و آیینی از زمان شكل گیری به نوعی به دنبال فضایی جهت كاركرد عبادت پیروان خود است به ویژه ادیانی كه به اهمیت اجتماعی عبادت بیش از جنبه های فردی آن اهمیت می دهند. انسان برای اتصال به مبدأ هستی به فضایی نیاز دارد كه ویژگی های معنوی و آسمانی را داشته و تجربه عروج را تسهیل نماید. اسلام بیش از هر دین دیگر به بعد اجتماعی عبادت سفارش داشته بنابراین مساجد در شهر اسلامی از جایگاه والایی برخوردار شده اند. مسجد قلب شهر اسلامی است و بهترین و ماندگارترین فضاهای معماری برای نماز و مسجد آماده می گردد.
اهمیت به انجام واجبات و نیز کوشا بودن در ادای مستحبّات، که تقیّد به ظواهر شرع نام دارد، محتاج صبر است. مسلمان حقیقی باید راجع به واجبات و مستحبات، صبر و استقامت داشته باشد تا کم کم آن صبر، به او تقیّد دهد و به مرور، آن تقیّد، برای او ملکه شود.