
طرح درس: مزه خدا
اهداف آموزشی
آشنایی با مفهوم خداشناسی از طریق نشانههای آفرینش.
شناخت روایت امام صادق (ع) درباره اثبات وجود خدا.
تقویت تفکر و دقت در زیباییهای طبیعت.
افزایش علاقه به گفتوگو و راز و نیاز با خدا.
درک حضور همیشگی خداوند در زندگی.
اهداف رفتاری
دانشآموز پس از پایان درس میتواند:
داستان امام صادق (ع) و کودک را بازگو کند.
مفهوم مثال شربت شیرین را توضیح دهد.
چند نمونه از نشانههای خداوند در طبیعت را بیان کند.
ارتباط میان نماز و گفتوگو با خدا را توضیح دهد.
احساس حضور خدا را در زندگی روزمره بیان نماید.
وسایل آموزشی
لیوان آب
شکر
تصاویر طبیعت
قرآن کریم
کتاب درسی
روش تدریس
داستانگویی
اجرای آزمایش ساده (آب و شکر)
پرسش و پاسخ
گفتوگوی گروهی
نمایش تصاویر طبیعت
ارزشیابی
بازگو کردن داستان درس.
توضیح مثال شربت شیرین.
نام بردن چند نشانه از آفرینش خدا.
مشارکت در بحث کلاسی.
پاسخ به پرسشهای مفهومی.
یک نمونه اجرا در کلاس
مزه خدا؛ شناخت خدا از راه نشانههای آفرینش
به نام خداوند مهربان
یکی از پرسشهایی که بسیاری از کودکان میپرسند این است: اگر خدا را نمیبینیم، چگونه با او صحبت میکنیم؟ آیا خدا واقعاً وجود دارد؟
برای پاسخ به این سؤال، امام صادق (ع) داستانی زیبا و آموزنده بیان کردهاند.
روزی مردی، فرزند خردسال خود را نزد امام صادق (ع) آورد و گفت: «پسرم همیشه از من میخواهد خدا را به او نشان بدهم، اما نمیدانم چگونه پاسخ دهم.»
امام (ع) از کودک خواست شربتی را که در آن شکر حل شده بود بنوشد. پس از نوشیدن، از او پرسید:
شربت چه مزهای دارد؟
کودک پاسخ داد: شیرین است.
امام پرسید: آیا شکر را داخل شربت میبینی؟
کودک گفت: نه، اما از طعم شیرین آن میفهمم که شکر در آن وجود دارد.
امام صادق (ع) با این مثال زیبا به کودک آموخت که بسیاری از چیزها را با چشم نمیبینیم، اما آثار و نشانههای آنها را احساس میکنیم. خداوند نیز چنین است؛ هرچند دیده نمیشود، اما آثار قدرت، مهربانی و آفرینش او در سراسر جهان نمایان است.
وقتی به آسمان پرستاره، کوههای استوار، دشتهای سرسبز، باران، گلها، پرندگان و تولد یک نوزاد نگاه میکنیم، نشانههای حضور خدا را میبینیم. نظم شگفتانگیز طبیعت و زیباییهای جهان، ما را به خالق مهربان آنها رهنمون میشود.
قرآن کریم نیز میفرماید که هر سو روی کنید، نشانههای خداوند را خواهید یافت. او همیشه با بندگان خود همراه است و از همه چیز آگاه است.
بنابراین، هر زمان که نماز میخوانیم، دعا میکنیم یا به نعمتهای خداوند میاندیشیم، در حقیقت با پروردگاری سخن میگوییم که همواره در کنار ماست و با مهربانی از ما مراقبت میکند.