
وقتی دوستان نماز را مسخره میکنند؛ قوی باش، قویتر از تمسخر
«آقا ما دوست داریم نماز بخونیم، تو مدرسه، تو مهمونیها، ولی بعضی از دوستامون ما رو مسخره میکنند.» این جمله را از خیلی از نوجوانان شنیدهایم. شاید خود شما هم یکی از همین نوجوانان باشید یا پدر و مادری که نگران فرزندتان هستید. بیایید با هم صادقانه به این چالش نگاه کنیم.
اولین حقیقت را باید بدانید: اینکه دیگران کاری را مسخره میکنند، دلیل بر اشتباه بودن آن کار نیست. گاهی آنها حقیقت را نمیبینند. شاید هرگز نفهمیدهاند نماز چه آرامش و قدرتی به انسان میدهد. مگر نه اینکه بسیاری از پیامبران الهی را مسخره کردند؟ دانشمندان بزرگ را هم مسخره کردند. آدمهای متفاوت همیشه هدف تمسخر دیگران بودهاند. این تمسخر نشانه کوچکی آنهاست، نه اشتباه بودن راه تو.
نکته دوم، قوی شدن است. نباید چشمت به نظرهای سطحی اطرافیان باشد. آنها چند لحظه میخندند و میروند، اما تو باید تا سالها با خودت زندگی کنی. به اندازهای قوی باش که حرف بیهوده روی تو اثر نکند. قدرت یعنی بتوانی در میان جمع، سجادهات را پهن کنی و با خدا حرف بزنی، بدون اینکه نگاه دیگران برایت مهم باشد.
سوم؛ با دعوا و نصیحت، کسی را عوض نکن. هیچ وقت به دنبال جر و بحث با دوستانت نباش. مبارزه نکن، جذاب باش. نمازت را با کیفیت بخوان. در نمازت حضور قلب داشته باش. بگذار خودشان ببینند که چقدر آرامتر، متمرکزتر و موفقتر از دیگرانی که مسخره میکنند، شدهای. وقتی در درس و زندگی پیشرفت کنی و آرامش داشته باشی، خودشان میآیند و میپرسند: «چه کار میکنی؟»
گاهی بهترین جواب به تمسخر، سکوت همراه با رشد است. وقتی دوستت ببیند نمازت را خواندی، اما عصبی نشدی، داد نزدیکی، از آنها بدگویی نکردی، آن وقت آرامآرام در ذهنش شک میکند که شاید او اشتباه میکند، نه تو.
پس نوجوان عزیز، قوی باش. نماز را نه برای دیگران، نه برای تایید آنها، که برای خودت و خدایت بخوان. بگذار صدای تمسخر، تبدیل به احترام شود، آن هم نه با حرف، بلکه با عمل و آرامشی که از نماز میگیری.