19. ترویج سنت وقف برای نماز

برای دعوت به نماز می‌توان از راه موقوفات نیز وارد شد. در استان فارس و شهرستان استهبان، درختان زیادی از بادام و گردو وقف شده تا محصول آن در مساجد، به بچه‌های مسجد داده شود.

قرآن در دعوت به عبادت می‌فرماید: مردم باید بندگی خدا کنند؛ زیرا که خداوند مشکل گرسنگی و امنیت آنان را حل کرد: «فَلْیَعْبُدُوا رَبّ َهذَا الْبَیْتِ الَّذِی أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ».[1] در مراسمات محرّم و عاشورا، از نقش و سهم اطعام‌های بسیار گسترده نباید غافل شد. در رمضان هم از نقش سفره‌های افطاری نباید غفلت کرد.

حضرت امیر(ع) در مسیر راه مکه، با دست مبارک خود چاه‌هایی را حفر می‌کرد و همین که به آب می‌رسید، قلم و کاغذی می‌آورد و آن را برای مسافران خانه خدا وقف می‌نمود. حتی امروز در مسیر راه مدینه به مکه (اطراف مسجد شجره) چاه‌های فراوانی هست که آب گوارایی دارد؛ امروزه آن آب‌ها در ظرف‌های یکبار مصرف ریخته شده و در آنها بسته و نام این بطری‌ها «آبار علی» است (آبار جمع بئر به معنای چاه و علی، امیر مؤمنان(ع) است)؛ یعنی بعد از 1400 سال، مردم هنوز از دست‌رنج علی‌ابن‌ابیطالب(ع) در راه مکه استفاده می‌کنند.

ما باید برای دعوت به نماز، مردم را به نذر کردن برای نماز، وقف نماز و تشویق نماز، راهنمایی کنیم؛ زیرا نماز «بِرّ» است و این‌گونه کمک‌ها نوعی تعاون بر «بِرّ» می‌باشد که قرآن می‌فرماید: «تَعاوَنوا عَلَی البِرّ».[2]

چگونه است ‌که دشمنان بشر برای عیاشی، هرزگی و گناه، مستهجن‌ترین عکس‌ها را به ‌وسیلۀ ماهواره، سایت، اینترنت و مانند آن، رایگان در اختیار نسل نو می‌گذارند، ولی ما مسلمانان برای دعوت به نماز، حتی به اندازۀ درصدی از آن تلاش نمی‌کنیم؟!

[1]. قریش: 3 و 4.

[2]. مائده: 2.