9. مقایسۀ نماز با عبادت‌های ادیان دیگر

یکی از راه‌های دعوت به نماز، توجه به تفاوت‌هایی است که بین نماز اسلام و عبادت‌های ادیان دیگر وجود دارد. در نماز صدها راز و رمز نهفته است که قابل مقایسه با هیچکدام از نیایش‌های دیگر ادیان نیست.

كافی است شما اذان نماز را با ناقوس کلیسا مقایسه کنید:

ـ اذان، شعاری است که با «الله» شروع می‌شود و با «الله» پایان می‌یابد؛

ـ انجام آن برای هر فردی ممکن است؛

ـ در همه‌جا قابل اجراست؛

ـ هیچ ابزار و وسایلی نمی‌خواهد؛

ـ نشانۀ آزادی بیان است؛

ـ فریاد توحید است؛

ـ کلید شکستن سکوت است؛

ـ جلوه‌ای از عقاید و افکار است؛

ـ همراه با کلمات موزون، پرمحتوا، منطقی و برای همه قابل فهم است؛

این اذان را با ناقوس مقایسه کنید که صدای آن مثل ساعت‌های بزرگ در میادین شهر است؛ نه آهنگی دارد و نه محتوایی. برخواسته از جماد و حرکت آهن‌پاره؛ بدون نیت و محتوا.

در خود نماز نیز به مسایل زیادی توجه می‌شود؛ از سر تا پا، زبان و عمل، جسم و روح، مبدأ و معاد، خلق و خالق، حضور در جامعه، حضور قلب در پیشگاه خدا، طرف‌داری از خوبان و تنفر از مغضوبین و ضالّین، قرآن و دعا، انبیا و اولیا، پاکی جسم و پاکی روح، فرادا و جماعت، حداقل و حداکثر، جهت‌گیری به‌سوی قبله و اجازۀ ورود برای هر فرد بدون امتیاز و گزینش، ایستاده و خمیده و نشسته، انتخاب عادل و آزادی در انتخاب، توجه به خورشید برای شناخت ظهر، توجه به ماه برای نماز اول و آخر ماه، توجه به ستارگان برای تشخیص قبله، توجه به آب در وضو و غسل، توجه به خاک در سجده و تیمم، توجه به امامت و صدها امر دیگر.

در کدام آیین، کشور و در کدام مراسم ملی، فرهنگی و مذهبی، چنین سرودی را می‌توان یافت؟ این مقایسه‌ها انسان را نسبت به نماز دلگرم می‌کند.